VPN از کل دستگاه محافظت میکند؛ پروکسی فقط از برنامه‌ای که به آن وصل کرده‌اید
تفاوت اصلی ساده است: VPN تمام بسته‌های خروجی از دستگاه شما را رمزگذاری میکند و از طریق یک تونل می‌فرستد، اما پروکسی فقط درخواستهای یک برنامه را منتقل میکند و دادهها را خوانا باقی میگذارد.
همین یک نکته بقیهٔ تفاوت‌ها را رقم می‌زند. پروکسی برای هر برنامه جداگانه تنظیم می‌شود (مرورگر، برنامهٔ تورنت، یک اسکریپت)، پس هر چیزی که فراموش کنید تنظیم کنید با IP واقعی شما خارج می‌شود. یک برنامهٔ VPN مسیر شبکهٔ دستگاه را در اختیار میگیرد، بنابراین ایمیل، به‌روزرسانی‌های سیستم و برنامه‌های پس‌زمینه بدون هیچ کار اضافه‌ای از آن عبور میکنند.
هیچ‌کدام به‌طور کلی «بهتر» نیستند. هر کدام مشکل متفاوتی را حل میکنند و جدول زیر سریع‌ترین راه برای فهمیدن این است که مشکل شما کدام است.
پروکسی‌ها فقط نقش دروازه‌ای میان اینترنت و کاربران را دارند. در مقابل، ترافیک VPN از یک تونل رمزگذاریشده عبور میکند
Fortinet، پروکسی در برابر VPN: تفاوت چیست؟
| پروکسی | VPN | |
|---|---|---|
| رمزگذاری | به‌تنهایی هیچ (سایت‌های HTTPS همچنان محتوای صفحه را رمزگذاری میکنند) | تمام ترافیک بین دستگاه شما و سرور VPN رمزگذاری می‌شود |
| چه چیزهایی را پوشش میدهد | یک برنامه که خودتان تنظیم می‌کنید | کل دستگاه |
| آیپیای که وبسایت می‌بیند | آیپی پروکسی | آیپی سرور VPN |
| چه کسی می‌تواند ترافیک شما را بخواند | شبکه محلی، ارائهدهنده اینترنت شما و صاحب پروکسی | فقط ارائهدهنده VPN، بعد از سرور |
| راه‌اندازی | یک آدرس و پورت را در تنظیمات برنامه وارد کنید | یک برنامه نصب کنید و روی اتصال بزنید |
| درخواستهای DNS | معمولاً همچنان به ISP شما می‌رسند | از طریق DNSیاب ارائهدهنده انجام می‌شوند (بهتر است بررسی کنید) |
| تأثیر بر سرعت | کم | کم تا متوسط: رمزگذاری به‌اضافه فاصله تا سرور |
| قیمت | فهرست‌های عمومی رایگان هستند و مجموعه‌های پولی بر اساس هر گیگابایت یا هر IP حساب می‌شوند | اشتراک با هزینه ثابت؛ Teal Pro در طرح سالانه ماهی ۳ دلار است |
پروکسی‌ها انواع مختلفی دارند و بیشترشان از اول برای حفظ حریم خصوصی ساخته نشده‌اند
پروکسی سروری است که درخواست شما را میگیرد، با نشانی IP خودش ارسال میکند و پاسخ را به شما برمی‌گرداند؛ نوعی که با آن روبه‌رو می‌شوید به این بستگی دارد که چه کسی و با چه هدفی آن را راه‌اندازی کرده است.
فوروارد پروکسی بین کاربران و اینترنت قرار میگیرد و منظور بیشتر مردم از «پروکسی» همین است: آدرس آن را در مرورگر وارد می‌کنید و سایتها به‌جای IP شما، IP پروکسی را میبینند. ریورس پروکسی درست برعکس است. این نوع پروکسی جلوی یک وبسایت قرار میگیرد (Cloudflare نمونه‌ی رایج آن است) و از سرور محافظت میکند، نه از شما. اگر «ریورس پروکسی یا VPN» را جست‌وجو می‌کنید، در واقع دو ابزار را مقایسه می‌کنید که رو به دو جهت مخالف کار میکنند.
فوروارد پروکسی هم انواع مختلفی دارد. پروکسی شفاف (transparent) پروکسی‌ای است که خودتان تنظیمش نمی‌کنید و معمولاً روی شبکه‌ی یک اداره یا دانشگاه برای فیلتر کردن و ثبت ترافیک قرار میگیرد. پروکسی‌های دیتاسنتر از IP شرکت‌های هاستینگ استفاده میکنند؛ پروکسی‌های residential از IP اتصال‌های خانگی استفاده میکنند که برای سایتها شبیه بازدیدکنندگان معمولی به نظر می‌رسند. SOCKS5 پروتکلی است که می‌تواند ترافیک هر برنامه‌ای را منتقل کند، نه فقط صفحات وب، و بین کاربران برنامه‌های تورنت رایج است. وب‌پروکسی هم فقط یک وبسایت است که صفحه‌های دیگر را برای شما باز میکند.
| نوع | چه کاری انجام میدهد | معمولاً چه کسانی از آن استفاده میکنند |
|---|---|---|
| فوروارد پروکسی | درخواستهای یک برنامه را با IP خودش ارسال میکند | افراد، ادارات |
| ریورس پروکسی | جلوی یک وبسایت قرار میگیرد تا ترافیک ورودی را فیلتر و پخش کند | صاحبان وبسایت |
| پروکسی شفاف | ترافیک را بدون هیچ تنظیمی از سمت شما رهگیری میکند | شبکه‌های اداری و دانشگاهی |
| پروکسی residential (خانگی) | از آیپیهای اتصال خانگی استفاده میکند که شبیه بازدیدکنندگان عادی دیده می‌شوند | استخراج داده از وب، بررسی تبلیغات، بررسی قیمت‌ها |
| پروکسی دیتاسنتر | از آیپیهای شرکت‌های میزبانی استفاده میکند؛ ارزان و سریع است، اما سایتها آن را راحت تشخیص میدهند | کارهای حجمی |
| پروکسی SOCKS5 | هر برنامه TCP/UDP را منتقل میکند، اما باز هم رمزگذاری ندارد | کلاینت‌های تورنت، بخشی از بازی‌های آنلاین |
VPN ترافیک شما را پیش از خروج از دستگاه رمزگذاری میکند
VPN مبتنی بر برنامه این‌طور کار میکند: برنامه روی گوشی یا لپ‌تاپ شما همه چیز را رمزگذاری میکند و به یک سرور VPN می‌فرستد. سرور آن را رمزگشایی میکند و به وبسایت می‌رساند و پاسخ هم از همین مسیر برمی‌گردد. وبسایت IP سرور را می‌بیند؛ ارائهدهنده اینترنت شما و صاحب Wi-Fi فقط جریانی درهم‌ریخته را میبینند که به یک آدرس می‌رود.
نوع دومی هم وجود دارد: VPN سایت‌به‌سایت که دو شبکه اداری را از طریق اینترنت به هم وصل میکند تا مثل یک شبکه رفتار کنند. AWS و Fortinet بخش زیادی از صفحه‌های خود را به آن اختصاص داده‌اند. اگر شما یک کاربر عادی هستید، میتوانید از آن بگذرید؛ این یک ابزار شبکه برای کسب‌وکارهاست، نه چیزی که روی گوشی نصب کنید.
VPN شما را به آدم دیگری تبدیل نمی‌کند. وقتی وارد یک سایت می‌شوید، آن سایت می‌داند شما کی هستید. شرکت VPN هم حالا جای ارائهدهنده اینترنت شما نشسته است، پس پیش از پرداخت باید سیاست ثبت اطلاعات آن را بخوانید.
پروکسی معمولاً سبک‌تر است، اما این فاصله کمتر از چیزی است که مردم فکر میکنند
پروکسی رمزگذاری را حذف میکند، برای همین روی کاغذ سرعت کمتری از VPN کم میکند؛ اما در عمل، موقعیت و بار سرور خیلی بیشتر از کار رمزگذاری اهمیت دارد.
گوشی‌ها و لپ‌تاپ‌های امروزی با همان سرعت خط رمزگذاری میکنند، برای همین سربار VPN روی اینترنت خانگی کمتر به چشم می‌آید. چیزی که حس می‌کنید فاصله است: سروری در قاره‌ای دیگر با هر ابزاری که استفاده کنید تأخیر را بیشتر میکند. پروکسی عمومی‌ای که از یک فهرست برداشته‌اید هم اغلب از VPN پولی کندتر است، چون صدها نفر دارند از یک سرور شلوغ مشترکاً استفاده میکنند.
به نظر ما بیشتر مردم زیادی نگران سربار رمزگذاری هستند و کمتر به انتخاب سرور فکر میکنند. Teal VPN تا اکتبر ۲۰۲۶ در ۱۴ کشور سرور دارد، از استرالیا تا ایالات متحده؛ انتخاب نزدیک‌ترین سرور برای سرعت بیشتر از حذف رمزگذاری کمک میکند.
وقتی فقط یک برنامه به IP دیگری نیاز دارد و دادهها حساس نیستند، پروکسی را انتخاب کنید
پروکسی وقتی ابزار مناسبی است که کار محدود باشد: یک برنامه، یک IP و هیچ چیز خصوصی در ترافیک نباشد.
موارد رایج فنی هستند. استخراج داده یا بررسی قیمت از چندین IP به مجموعه‌ای از پروکسی‌های residential نیاز دارد که VPN برای آن ساخته نشده است. دفتری که می‌خواهد مرور وب را فیلتر و ثبت کند از پروکسی شفاف استفاده میکند. صاحب سایتی که می‌خواهد از یک وب‌سرور محافظت کند از پروکسی معکوس استفاده میکند. و یک بررسی سریع مثل «این صفحه از آلمان چطور دیده می‌شود» در یک تب مرورگر با پروکسی مشکلی ندارد.
قاعده‌ای که به دوستانمان می‌گوییم: هیچ‌وقت اطلاعات ورود، شماره کارت یا سند کاری را از طریق پروکسی عمومی نفرستید. صاحب پروکسی می‌تواند آن را بخواند و شما هم نمی‌دانید او کیست.
- فقط یک برنامه به IP دیگر نیاز دارد
- هیچ چیز خصوصی در ترافیک نیست (نه اطلاعات ورود، نه پرداخت)
- به چندین IP چرخشی نیاز دارید، نه یک تونل پایدار
- آن را روی سرور یا با اسکریپت اجرا می‌کنید، نه روی گوشی در وای‌فای کافه
- می‌دانید پروکسی را چه کسی اداره میکند
وقتی خود دادهها نیاز به محافظت دارند یا شبکه محدودیت‌های سخت‌گیرانه دارد، VPN را انتخاب کنید
هر وقت کسی بین شما و وبسایت بتواند ترافیک شما را بخواند یا در آن دخالت کند، VPN ابزار مناسبی است: Wi-Fi عمومی، شبکه‌ی سخت‌گیرانه‌ی اداره یا دانشگاه، هتل، یا کشوری که ترافیک VPN را محدود میکند.
دو مورد هست که خیلی‌ها را غافلگیر میکند. اول، کلاینت‌های تورنت: پروکسی SOCKS5 آیپیای را که بقیه‌ی اعضای تورنت میبینند عوض میکند، اما دادهها را بدون رمزگذاری می‌فرستد، و جست‌وجوهای ترکر هم هنوز میتوانند آدرس واقعی شما را فاش کنند، در حالی که VPN هم کلاینت و هم همه‌ی جست‌وجوها را پوشش میدهد. دوم، شبکه‌های سخت‌گیر: اتصال VPN ساده بهراحتی شناسایی و متوقف می‌شود؛ برای همین مبهم‌سازی Teal Secure در همه‌ی اتصال‌ها و همه‌ی طرح‌ها روشن است، و برای همین برنامه‌ی Teal وقتی شبکه‌ای یک مسیر را می‌بندد، خودش مسیرهای دیگر را امتحان میکند. پیش از سفر، قوانین محلی را بررسی کنید.
یک راه سریع برای روشن شدن این موضوع در تنظیمات خودتان این است که ببینید هر کدام دقیقاً چه چیزی را پوشش میدهد. آزمون نشت ما در tealvpn.com/ip-leak-test آیپی عمومی شما و سرورهای DNS را که به جست‌وجوهایتان پاسخ میدهند، بدون نیاز به ورود به حساب نشان میدهد و با هر VPN یا پروکسی کار میکند. برای نظر دوم، dnsleaktest.com یا browserleaks.com همین موارد را نشان میدهند.
وضعیت اولیه را یادداشت کنید
در حالی که هیچ‌چیز روشن نیست، tealvpn.com/ip-leak-test را باز کنید و آیپی و نام سرورهای DNS را یادداشت کنید.
پروکسی را در یک مرورگر روشن کنید
صفحه را دوباره بارگذاری کنید. خط آیپی باید به آیپی پروکسی تغییر کند. در بیشتر تنظیمات، خط DNS هنوز ارائه‌دهنده‌ی اینترنت شما را نشان میدهد، چون پروکسی مرورگر جست‌وجوهای DNS را منتقل نمی‌کند.
یک برنامه‌ی دوم را باز کنید
در برنامه‌ای دیگر ایمیل را بررسی کنید یا آزمون سرعت بگیرید. این ترافیک با آیپی واقعی شما خارج می‌شود، چون پروکسی فقط مرورگری را که تنظیم کرده‌اید پوشش میدهد.
به‌جای آن، VPN را وصل کنید
آزمون نشت را دوباره بارگذاری کنید. حالا هم خط IP و هم خط DNS باید ارائه‌دهندهٔ VPN را نشان بدهند و برنامهٔ دوم هم زیر پوشش قرار گرفته است.
روی یک شبکهٔ سخت‌گیر دوباره امتحان کنید
اگر VPN در جایی که VPNهای دیگر از کار می‌افتند هم وصل نشود، همان‌جا است که مخفی‌سازی ترافیک ارزشش را نشان میدهد؛ برنامهٔ Teal خودش مسیرها را عوض میکند.
هزینهٔ هرکدام تا اکتبر ۲۰۲۶
پروکسی‌های عمومی پولی نمی‌گیرند، اما از نظر اعتماد هزینهٔ زیادی دارند؛ پروکسی‌های residential پولی بر اساس هر گیگابایت یا هر IP حساب می‌شوند؛ یک VPN برای کاربران عادی اشتراک ثابت دارد.
برای Teal VPN قیمت‌ها این‌طور است: Teal Pro ماهانه $7.99، شش‌ماهه $24 یا سالانه $36 که ماهی حدود $3 می‌شود. همهٔ طرح‌ها ۳۰ روز مهلت بازگشت وجه دارند. طرح سالانه تا ۱۰ دستگاه را پوشش میدهد و طرح ماهانه و شش‌ماهه ۵ دستگاه را. پرداخت با کارت، Apple Pay، Google Pay، PayPal یا ارز دیجیتال انجام می‌شود.
اگر فقط میخواهید روش محافظت کل دستگاه را امتحان کنید، Teal Free روزانه ۵۰۰ مگابایت روی ۲ دستگاه میدهد و جز یک ایمیل چیزی نمی‌خواهد. برنامه برای Android، Android TV، Windows، Mac، Linux و Chromebook موجود است، به‌علاوهٔ افزونه‌های Chrome، Edge و Firefox. هنوز برنامهٔ iPhone نداریم و ترجیح می‌دهیم همین را صادقانه بگوییم.
- ماهی $3
- Teal Pro با طرح سالانه$36 که سالی یک‌بار پرداخت می‌شود
- ۳۰ روز
- مهلت بازگشت وجهدر همهٔ طرح‌های پولی
- ۵۰۰ مگابایت
- Teal Free، در روز۲ دستگاه، فقط با ایمیل
- 14
- کشورهای سرورتا اکتبر ۲۰۲۶
ادامه مطلب
منابع
برای Teal کمک لازم دارید؟ با پشتیبانی تماس بگیرید.
پرسش‌ها
VPN و پراکسی در یک جمله چه تفاوتی دارند؟
پراکسی ترافیک یک برنامه را بدون رمزگذاری از طریق یک IP دیگر عبور میدهد؛ VPN تمام ترافیک دستگاه را رمزگذاری میکند و از طریق یک سرور می‌فرستد.
آیا VPN امنتر از پراکسی است؟
بله، برای دادههایی که در مسیر هستند. پراکسی ترافیک را برای صاحب پراکسی، ارائهدهنده اینترنت شما و شبکه محلی قابل خواندن باقی میگذارد؛ VPN آن را رمزگذاری میکند و فقط ارائهدهنده VPN در این جایگاه قرار میگیرد. HTTPS در هر دو حالت همچنان از محتوای صفحه محافظت میکند، اما درخواستهای DNS و اینکه به کدام سایتها سر میزنید را پوشش نمیدهد.
پراکسی SOCKS5 یا VPN برای تورنت: تفاوت چیست؟
پروکسی SOCKS5 آیپیای را که سایر همتاها میبینند تغییر میدهد، اما دادهها را بدون رمزگذاری ارسال میکند و درخواستهای ترکر یا DNS هنوز میتوانند آدرس واقعی شما را نشان بدهند. VPN هم برنامه کلاینت و هم این درخواستها را با هم پوشش میدهد. پیش از دانلود هر چیزی، قوانین محل زندگیتان را بررسی کنید.
پروکسی residential یا VPN: کدام شبیه یک بازدیدکنندهٔ معمولی به نظر میرسد؟
پروکسی residential، چون آیپی آن متعلق به یک اتصال خانگی است و به همین دلیل ابزارهای استخراج داده برای آن بهازای هر گیگابایت پول میدهند. آیپی سرور VPN متعلق به یک شرکت میزبانی است و وبسایتها بهراحتی آن را تشخیص میدهند. اگر به آیپیهای خانگی متعدد و چرخشی نیاز دارید، VPN ابزار مناسبی نیست؛ اگر فقط یک تونل رمزگذاریشده میخواهید، پروکسی مناسب نیست و VPN انتخاب درست است.
پروکسی معکوس (مثل Cloudflare) یا VPN: آیا قابل مقایسهاند؟
نه واقعاً. پروکسی معکوس جلوی یک وبسایت قرار میگیرد تا ترافیک ورودی را برای صاحب سایت فیلتر و پخش کند. VPN جلوی دستگاه شما قرار میگیرد و به نفع خود شماست. این دو در جهتهای مخالف کار میکنند و میتوانید هر دو را همزمان داشته باشید.
Tor، VPN و پروکسی: جایگاه Tor کجاست؟
Tor ترافیک را با رمزگذاری لایهای از چند رله داوطلبانه عبور میدهد، بنابراین هیچ رلهای هم نمیداند شما کی هستید و هم نمیداند به کجا میروید. Tor از پروکسی و VPN بسیار کندتر است و بسیاری از سایتها با آیپیهای خروجی Tor با دیدهی تردید برخورد میکنند. برای استفادهٔ روزمره، VPN راهحل میانی کاربردی است؛ Tor زمانی مناسب است که نمیخواهید هیچ طرفی کل مسیر را ببیند.
اگر VPN دارم، باز هم به پروکسی نیاز دارم؟
برای استفادهٔ شخصی، نه. VPN آیپی شما را عوض میکند و همهٔ برنامهها را پوشش میدهد. پروکسی اضافه فقط برای کارهای تخصصی مفید است، مثل استخراج داده از چندین آیپی یا پروکسی معکوس صاحب یک سایت.